Verslag Roparun 2009

We schrijven 15 juni, alweer twee weken na het einde van de Roparun 2009. De spieren hebben de tijd gekregen te herstellen, de loopschoenen liggen nog in dezelfde hoek waar ik ze met een wijde boog in heb gemikt. Even een paar weken 'niks' en mezelf bij voorkeur gemotoriseerd voortbewegen. Bijslapen en een streng dieet van whiskey en sigaartjes is het credo, Heerlijk, even niets meer moeten, geen zorgen meer of de conditie toereikend is voor een inspan-ning die de Roparun is. Want het is en blijft een opgave, niet eens zozeer vanwege de loopinspanningen, maar meer nog vanwege het tekort aan slaap. Elk jaar komt daar dan ook de onvermijdelijke dip, omdat na de eerste loopbeurt je wel wilt slapen, eigenlijk zelfs moet slapen, maar het eenvoudigweg niet wil lukken om te slapen. En dat gaat zich op een gegeven moment wreken natuurlijk, zodat je in de daaropvolgende periodes steeds vaker tegen de slaap komt te vechten op die momenten dat je niet hoeft te lopen. En aangezien dit voor iedereen geldt vorm je op zeker moment met z'n allen een dynamisch knikkebollend team. Blij dat onze chauffeur Michel en bijrijdster Margriet wel bij hun positieven bleven!

Maar achteraf gezien is het toch weer meegevallen en is het ook dit jaar weer relatief makkelijk gegaan. Ik had op voorhand toch wel de nodige twijfels, niet alleen over mijn eigen gesteldheid, maar ook over de blessures binnen het team die zich voordeden in de voorbereiding. Buiten dat hadden we een aantal teamleden die voor het eerst de Roparun beleefden, maar we hebben 't weer geklaard met z'n allen en zonder noemenswaardige problemen. Ik denk dat we weer trots kunnen en mogen zijn op onszelf en ik bedank dan ook eenieder voor zijn/haar inspanningen om deelname aan deze Roparun weer tot een succes te maken !!!